วันนี้ตื่นเช้ามาก้อรุสึกแปลกๆหล่ะ
รุสึกอยากขอบคุณใครหลายๆคน...
วันนี้รุสึกคิดถึงใครเยอะแยะ
นั่งคิดนอนคิดว่าพวกเขาเหล่านั้นเป็นยังไงกันบ้าง...

>_____________________ <


หลายสิ่งหลายอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
มันน่าขอบคุณหลายๆสิ่ง..โชคชะตาดีมั้ยหรืออะไรดี
ทำไมเราถึงมาเจอกัน..ทำไมเราถึงมีความสุข ทำไมเราถึง..เจ็บปวด
มองย้อนกลับไปแล้วก้อไม่รุว่าจะยิ้มหรือเศร้าใจกับอดีตดี
รุแต่ว่าควรขอบคุณ..ขอบคุณและขอบคุณ


ขอบคุณพ่อกะแม่นะคะ...รุสึกว่าหนึ่งยังเป็นลูกที่ไม่ดีพอ ยังดูแลพ่อกะแม่ไม่
เท่าครึ่งที่พ่อกะแม่ดูแลหนึ่งด้วยซ้ำ
ลูกที่สุขภาพไม่แข็งแรง
เสียเงินเสียทองให้พ่อกะแม่พาไปรักษา
ขอโทดจิงๆนะคะ
แล้วหนึ่งจะดูแลตัวเองให้ดีกว่านี้ค่ะ

ขอบคุณเปานะ...ถ้าไม่มีเปาหนึ่งคงไม่รุจักสิ่งที่เรียกว่าความรักหรอก
เราคบกันนานแค่ไหนนะ..488 วันใช่มั้ย
488วันที่ผ่านไรมามากมาย
หนึ่งรุจักเพื่อนๆ ร.น.ม. มากขึ้นตั้งหลายคน...
ขอบคุณที่ทำให้หนึ่งรุจัก
แตง นัท เตย ทิพ และอีกมากมาย

แตง..นัท ขอบคุณมากๆที่คอยเป็นที่ปรึกษา เป็นกำลังใจ
เป็นเพื่อนคุย
ทิพ.. กับวันนั้นที่ได้คุยกัน หนึ่งรุสึกดีมากมาย
เตย.. หนึ่งไม่รุว่าจะตอบแทนยังไงดี กับความรุสึกดีๆที่เตยมีให้หนึ่งมา
มันน่าซึ้งใจจิงๆนะ หนึ่งดีใจมากๆที่ได้เจอ ได้คุย และได้รับ
ขอบคุณมากมาย เวลาที่หนึ่งเหงา ไม่มีใครก้อยังเปนเตยที่อยู่ข้างๆ
หนึ่งรักเตยมากมายเลยน้า ^^

ขอบคุณเชียร์และแปรอักษร..สถานที่แห่งความทรงจำๆดี
สถานที่ที่ก่อกำเนิดทุกเรื่องราว..
ขอบคุณที่ทำให้รุจักพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ
ที่น่ารัก..ทุกๆคนคน ที่สำคัญก้อคือ...

หวี...กุรักมึงมากมาย ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ขอบคุณที่หัวเราะพร้อมๆกุ
ขอบคุณที่ร้องไห้ข้างกุ ขอบคุณอ้อมกอดมึง...กุอบอุ่นทุกครั้ง
ที่กุเหนกุเองอยู่ในสายตามึง..ไม่ว่ามึงจะเข้าใจว่ากุเป็นยังไง
แต่กุก้อขอบคุณที่มึงถามกุ ให้โอกาสให้กุอธิบาย...รักมึงจิงๆนะหวี

ปอง..กุดีใจที่ได้รุจักมึง เสียงหัวเราะของมึงทำให้กุหัวเราะตาม
ขอบคุณทุกการอัพเดต ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนกุ รอกุ ตอนกุกะมึง
เรียนครูสมศรีด้วยกัน ขอบคุณรอยยิ้ม ขอบคุณแบบขอบคุณ
กุดีใจที่ ได้รุจักคนร่าเริงอย่างมึง...รักมึงมาก มากจิงๆ

เม้าท์มอย..บรรดาหลานรหัส พี่รุสึกดีใจที่ได้รุจักพวกแก และรับพวกแกมา
เป็นหลานรหัส แม้ว่าพวกเราจะเอาแต่เม้าท์ แต่พวกเราก้อไม่เคย
สร้างความเดือดร้อนให้ใครเนอะ ^^...พวกแกคือกำลังใจที่
สำคัญที่ทำให้พี่อยากเข้าห้องเชียร์

โม..ขอบคุณทุกความรุสึกดีๆ ที่ให้มาตั้งแต่แรก หนึ่งผิด ผิดมาก
ไม่เคยรุเลยว่าโมจะยังเป็นห่วงกันจนกระทั่งวันนี้ ขอโทดมากมายนะ
โมต้องเจอคนที่ดีกว่าแน่ๆ..ขอบคุณที่ยังเชื่อใจกันจนวันนี้..
ขอบคุณนะ

พี่น้อยหน่า..พี่สาวของหนึ่ง หนึ่งผิด...ผิดมากที่ทำลายความรุสึกดีๆ
ของพี่น้อยหน่าไป ทั้งๆที่พี่น้อยหน่าทำทุกอย่างให้ ทุ่มเท
ทุกอย่างให้...แต่หนึ่งผิดเองที่เลือกจะปฏิเสธมัน...
ขอโทดนะคะ..เหนมั้ยหล่ะ แล้วพี่น้อยหน่าก้อได้เจอ
คนที่ดีกว่าหนึ่งใช่ม้า ^^ ยินดีด้วยนะคะ
หนึ่งเชียร์สุดใจขาดดิ้นเลย


ขอบคุณ"เทอ" ก้อไม่รุว่าจะเข้ามาอ่านมั้ย
แล้วถ้าอ่านจะรุมั้ยว่าเราพูดถึงเทอ..
จิงๆนะ มันอาจจะดูพร่ำเพ้อแต่เราก้อพูดจิงๆนะ
ว่าเราอยากให้เทอกลับมา อยากให้มาเฮฮา
มากลับบ้านด้วยกัน มันมีหลายอย่างที่อยากอธิบาย
ให้เทอเข้าใจ เรารุสึกว่าเทอเคืองไรเรามากมาย
อย่าบอกเลยว่าเทอไม่คิดไรแล้ว เราเชื่อว่า
เทอมีคำถามมากมายที่อยากถาม..แต่เทอก้อเลือกจะเก็บไว้
รุมั้ยว่าคิดถึงเทอ คิดถึงมุกแป้กๆของเทอ
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ขอบคุณมือของเทอ..
ที่คอยจับไว้ไม่ให้เราล้ม ขอบคุณทุกการช่วยเหลือ
เหมือนเดิมนะ...คิดถึง "เทอ"


ขอบคุณป้า อุ้ม ไอซ์...ขอบคุณไรดีวะ ที่ทำให้เราสนิทกัน
กอดกัน เป็นกำลังใจให้กัน เสียดายเวลาหว่ะ
รุจักกันช้าไปเนอะ
เหลืออีกไม่กี่เดือน เราจะทำให้ทุกอย่างดีที่สุด
จะรัก จะคิดถึงพวกแก..สัญญา ^^

ขอบคุณปาร์ค ป๊อปอาย เติ้ล พี่หนึ่ง พีท คิส
มันเป็นเรื่องที่น่าแปลกมากเลย ที่พวกเราสนิทกัน
อยู่กลุ่มเดียวกัน มันเป็นอะไรที่ไม่น่าเชื่อมาก
ถึงแม้จะไม่เคยให้กำลังใจ -*- แต่ก้อทำให้เรา
ลืมทุกอย่างที่ไม่สบายใจได้


ขอบคุณต่อ พิ้งค์ เก๋ หยิง
เพื่อนที่เข้าใจ ที่คอยรับฟัง
ถ้าวันนั้นไม่มีพวกเทอ เราก้อคงเคว้งแสนเคว้งละแหล่ะ
ขอบคุณมากมายนะ ^^


ขอบคุณหนุ่ยและกุ๊กไก่...อ่ะโหวว
หนุ่ย...เหนหน้าหนุ่ยหนึ่งก้อฮาละ พูดจิง 5555
ถ้าไม่มีหนุ่ยหนึ่งกะเต๋อก้อคงจูนกันไม่ได้หรอก
ขอบคุณทุกคำปรึกษา แล้วจะหาทางตอบแทนหรอกนะ 5555
กุ๊กไก่...ขอบคุณสำหรับทุกมุกฮา
ทำกุหายเคว้งจิงๆนะ ทุกทีที่มึงโทรหากุ วันนั้นกุจะเหนื่อยมาก
เพราะกุเอาแต่หัวเราะ 5555 กุดีใจที่เจอมึง
และสนิทกะมึง..ไม่รุว่าถ้าจบไปกุจะได้เจอเพื่อนอย่างมึงอีกมั้ย
รักนะเว้ยยยยยย



สุดท้ายแต่ยังไม่ท้ายสุด ^^ขอบคุณ..ณภัทรนะคะ
ไม่รุว่าจะทำให้มั่นใจยังไงเหมือนกัน แต่หนึ่งจะทำให้ดีที่สุด ^^
จะเชื่อใจและเข้าใจ..หนึ่งเคารพทุกการตัดสินใจของณภัทรนะ
ขอโทดที่บางทีก้อทำให้ณภัทรเหนื่อย..ก้อคนมันไม่แข็งแรงหนิ > <
ขอโทดที่แบบ...ดื้อตลอดเวลา
ขอโทดที่แบบ...ชอบงอนๆให้ณภัทรง้อ
ขอโทดที่แบบ...ทำณภัทรใจหายบ่อยๆกะโหมดเรียบร้อย
ขอโทดที่แบบ...ทำตัวขี้แย อืม..หนึ่งจะเข้มแข็ง
ขอโทดที่แบบ...ทำตัวให้ณภัทรคิดมากหรือฟุ้งซ่าน ไม่ได้ตั้งจัยๆ
ขอโทดที่แบบ...ตั้งมือถือปิดเสียง ก้อมันตกใจหนิ
ขอโทดที่แบบ...จู้จี้ๆไม่อยากให้กินเหล้า
ขอโทดที่แบบ...อยากนอนเร็วๆ ก้อหนึ่งไม่ชอบนอนดึกนี่นา
ขอโทดที่แบบ...คิดมาก ก้อ..ยังไม่มั่นใจไรมากมายนี่

ขอโทดและขอบคุณ

ขอบคุณที่แบบ...อยู่ข้างๆกันมาตั้งแต่รุจักกันแรกๆ
ขอบคุณที่แบบ...นั่งคุยเอ็มกันตั้งแต่6โมงยันตี1
ขอบคุณที่แบบ...เป็นที่ปรึกษา เป็นกำลังใจ
ขอบคุณที่แบบ...ตามใจนู่นนี่นั่น
ขอบคุณที่แบบ...เชื่อใจมาตลอดเวลา
ขอบคุณที่แบบ...ทำทุกอย่างให้
ขอบคุณที่แบบ...คอยดูแล หายาหานู่นนี่นั่นมาให้
ขอบคุณที่แบบ...เม้นๆhi5ยาวแบบยาววววทุกวัน
ขอบคุณที่แบบ...พาไปเล่นไฟเย็น(หนุ่ย ไก่ ด้วยเหอะ)
ขอบคุณที่แบบ...มารักคนไม่เอาไหน
ขอบคุณและขอบคุณและขอบคุณ!!




และท้ายสุดของบล๊อคนี้
หนึ่งขอบคุณโชคชะตานะคะ
ที่ทำให้หนึ่งมารุจักทุกๆคน
ได้รับความรุสึกดีๆ
แต่ก้อเสียใจที่ตอบแทนทุกคนได้ไม่ดีพอ
จะพยายามทำให้ดีที่สุดนะ


"รัก" มากมาย